Wanneer je langs verschillende liefhebbers van bomen gaat, is de kans groot dat de Parrotia persica ter sprake komt. Vooral in de herfst, een seizoen dat bij deze Perzische ijzerhoutboom gelukkig lang duurt, is dit misschien wel de boom met de mooiste bladverkleuring. Al vroeg in de herfst beginnen de uiteinden van de bladeren rood, geel en oranje te kleuren. Deze tinten verspreiden zich geleidelijk over de hele boom, resulterend in een spectaculaire vlammende verkleuring. Daarom wordt deze boom ook wel de 'vlamboom' genoemd.
De Parrotia is verwant aan de toverhazelaar (Hamamelis), wat te zien is aan de vroege bloei voordat de bladeren verschijnen. Al in januari kunnen de kleine rode bloemen tevoorschijn komen. Wanneer de zon op deze subtiele bloemen schijnt, ontstaat een rode gloed over de boom. Hoewel de bloei wellicht minder opvalt, geldt dat zeker niet voor het prachtige wintersilhouet van de grillige takken en stam. Deze soort kan een hoogte van 10-12 meter bereiken.
De Parrotia persica is vernoemd naar Friedrich W. Parrot, de eerste man, na Noach, die de top van de Ararat bereikte. De Ararat ligt in het huidige Iran, dat vroeger Perzië heette. Toen de plantkundige Karl Anton Andreevich Meyer deze boom in 1830 nabij de Ararat ontdekte, vernoemde hij hem naar zijn beroemde collega. De Nederlandse naam 'Perzisch IJzerhout' dankt de boom aan het feit dat het hout buitengewoon hard is.
Exclusieve bomen
